Een gids voor het neurologisch onderzoek
Testen van motorische functies
Om problemen met motorische functies (en dus met motorische neuronen) te detecteren, kan de neuroloog beginnen door te observeren hoe je wandelt en welke afstand je kan wandelen. Er wordt ook op gelet of je hulp nodig hebt, welke soort van hulp (vb. een wandelstok) en voor hoe lang (vb. nu en dan of heel de tijd). Problemen met gaan kunnen wijzen op een afwijking in de piramidebaan, één van de voornaamste motorische zenuwbanen die willekeurige bewegingen controleren.
Een andere set van onderzoeken zijn de motorische reflex tests.
Hiertoe behoren vaak:
- de kniepeesreflextest
- de tricepsreflextest
- de voetzoolreflextest
Dit is echter geen uitbreide lijst.
De kniepees- en de tricepsreflextest
In deze tests kijkt de neuroloog vooral naar bruuske of overdreven reflexen (hyper-reflexie) en naar de symmetrie tussen de linkse en rechtse lichaamshelft.
Tricepsreflextest: de arts klopt met een hamertje juist boven de elleboog aan de buitenkant van je arm. Normaal gezien strekt zich daarop de onderarm.
De voetzoolreflextest
Bij deze test wordt de respons nagegaan bij het zachtjes strelen van de onderzijkant van de voet. Een normale respons is dan het ombuigen van de tenen naar onder toe. Als de grote teen daarentegen naar boven buigt (positieve Babinksi respons), is dit vaak een teken van een storing ter hoogte van de piramidebaan.
Hoe gaat het in zijn werk: de arts houdt je voet vast met één hand en strijkt met een ietwat gepunt voorwerp (bijv. een sleutel) langs de zijkant van de voet, naar de tenen toe. Normaal gezien buigt de grote teen dan naar beneden om.
Gedurende reflextests kijkt de arts ook naar asymmetrie, nl. of de sterkte van de reflex verschilt aan één kant van het lichaam ten opzichte van de andere.
